Chapter 10 ถูกหาเรื่อง
พนักงานสาวผายมือเชิญ “เชิญทางนี้ค่ะคุณผู้หญิง”
“คะ” เมษามองพนักงานสาวอย่างงงๆ
“เชิญคุณผู้หญิงไปลองชุดค่ะ” พนักงานสาวบอกอีกครั้ง
“ไม่ลองค่ะ ชุดแพงๆ ทั้งนั้นเลย ฉันกลัวว่าจะทำชุดเสียหายน่ะค่ะ” เมษาบอกแล้วก็รีบเดินเลี่ยงไป
มาร์คัสคว้าแขนหมับ “จะไปไหน?”
เขาหันไปเรียกแอนนา “แอนนา มานี่”
“คะบอส” แอนนาเดินเข้าไปหาเจ้านาย
“พาเธอไปลองชุดพวกนั้นซะ” มาร์คัสสั่งแล้วก็ดันตัวเมษาไปให้แอนนาจัดการ
“ค่ะบอส” แอนนาพยักหน้ารับแล้วก็ล็อกแขนเมษาพาเข้าห้องลองชุด “ตามฉันมาเมษา ห้ามดื้อนะ โอเค?”
เมษามองหน้าทุกคนแล้วก็เดินคอตกอย่างจำใจเข้าห้องลองชุด
พอลองสวมชุดแรกแล้วแอนนาก็พาเมษาออกมาอวดโฉมให้เจ้านายดู “คิดว่าไงคะบอส?”
มาร์คัสส่ายหน้า
แอนนารีบพาเมษาไปเปลี่ยนชุดใหม่
พอชุดที่สอง โอเวนกับโรเจอร์ก็ขยับเข้าไปยืนข้างหลังเจ้านาย
มาร์คัสส่ายหน้า แล้วก็หันไปมองลูกน้องทั้งสอง “พวกนายคิดว่าไง?”
โอเวนกับโรเจอร์ส่ายหน้าพร้อมกัน
แอนนารีบพาเมษาไปเปลี่ยนชุดใหม่
เมษารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตุ๊กตาที่กำลังถูกจับแต่งตัวอย่างไงอย่างงั้น
พอชุดที่สาม โรเจอร์พยักหน้ายกนิ้วว่าดี แต่สองหนุ่มจอมเจ้ากี้เจ้าการกลับทำมือไม่ชอบ
ชุดที่สี่ โอเวนชอบ แต่โรเจอร์กับมาร์คัสไม่ชอบ
เธอเปลี่ยนชุดไปหลายชุดแล้วแต่ก็ยังไม่มีชุดไหนที่จะทำให้สามหนุ่มเห็นพ้องต้องกันสักชุด จนกระทั่งชุดที่แปดสามหนุ่มจึงยกนิ้วไลค์พร้อมกัน
แอนนายิ้มหน้าบานอย่างสนุกสนานที่ได้ช่วยแต่งตัวให้เมษา
เมื่อเลือกชุดได้แล้ว มาร์คัสก็พาไปเลือกรองเท้ากับกระเป๋าต่อ
เมษาลองสวมรองเท้าหลายคู่ ลองเดินไปเดินมา ขณะที่กำลังจะเดินกลับไปนั่งถอดรองเท้าออกเธอก็ถูกลูกค้าคนหนึ่งซึ่งมัวคุยกับเพื่อนเดินมาชนเธอเข้าให้ พลั่ก!
“ว๊าย! แหกๆๆ”
“อุ๊ย!” เมษาเซถลา
“เมษา!”มาร์คัสรีบถลันเข้าไปประคองไว้ “เป็นอะไรรึเปล่า?”
เมษาเกาะเขาไว้แน่น พอตั้งสติได้เธอก็รีบผละออก “ขอบคุณค่ะ”
“เป็นอะไรรึเปล่า? เจ็บตรงไหนบ้าง?” มาร์คัสมองสำรวจไปทั่วทั้งตัวอย่างเป็นห่วง
“ไม่เป็นไรค่ะ” เมษาบอกแล้วก็หันไปมองคนที่มาชนตัวเองซึ่งล้มลงไปนั่งแปะกับพื้น แก้วกาแฟหกรดตัว
สาวประเภทสองนางนั้นมองเมษาอย่างโมโห “นี่เธอ! เดินยังไงย่ะ ไม่มีตาดูรึไงถึงเดินมาชนคนอื่นเค้าแบบนี้น่ะห๊ะ! ดูซิ เสื้อผ้าฉันเลอะหมดแล้วเนี่ย”
เมษามองเฉย เพราะเธอไม่ได้เป็นฝ่ายผิด
เพื่อนของสาวสองนางนั้นรีบช่วยประคองเพื่อนขึ้นยืน “ต๊าย เป็นไรมากป่ะรูนนี่?”
“เป็นซะย่ะ! ดูซิเนี่ยชุดฉันเลอะหมดแล้ว” รูนนี่ลุกขึ้นมาโวยวายเสียงดัง
แอนนา โอเวน โรเจอร์ รีบเข้าไปล้อมเจ้านายไว้
“นี่เธอ! เสื้อชุดนี้ฉันแพงมากนะย่ะ เธอเดินไม่ดูตาม้าตาเรือมาชนฉันแบบนี้จ่ายค่าเสียหายฉันมาเลยนะเธอ”
“ทำไมฉันต้องจ่ายให้คุณด้วย คุณเดินมาชนฉันเองนะ” เมษาย้อนถามสีหน้าเรียบเฉย
“หนอย อีนี่ ถือว่าพวกมากกว่าแล้วกร่างเหรอย่ะ อีกระหรี่พัฒน์พงษ์” รูนนี่ชี้หน้าด่ากราด
สี่ฝรั่งแม้จะฟังไม่ออกแต่ก็พอเดาได้จากท่าทางอีกฝ่ายว่าพวกเขากำลังถูกด่า ก็ไม่พอใจ
ผู้จัดการร้านรีบเดินออกมาเคลียร์
“มีปัญหาอะไรรึ?” เขาถามพนักงาน
“คือคุณสาวสองคนนั้นน่ะค่ะเดินเข้ามาในร้านแล้วก็มาชนคุณผู้หญิงคนนั้นน่ะค่ะ” พนักงานรีบกระซิบบอก
ผู้จัดการมองสำรวจสาวสองทั้งสองคนแล้วก็หันไปมองสำรวจกลุ่มฝรั่ง แค่มองปราดเดียวเขาก็รู้ว่าควรจะเอาอกเอาใจฝ่ายไหนดี เขารีบปราดเข้าไปพูดกับสาวสองว่า “คุณผู้หญิงครับ คุณกำลังรบกวนลูกค้าท่านอื่นอยู่นะครับ มีปัญหาอะไรเชิญไปคุยกันในห้องทำงานผมดีกว่าครับ”
“ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละจนกว่านังชะนีนี่จะจ่ายค่าเสียหายให้ฉัน” รูนนี่ยืนกรานอย่างโกรธจัด
“มาทางนี้เมษา” มาร์คัสดึงตัวเมษาไปนั่งที่โซฟา ไม่ได้สนใจสองสาวข้ามเพศเลยสักนิด
“เอ้าๆ จะหนีไปไหนล่ะนังชะนี?” รูนนี่ถลันจะตามไปเอาเรื่อง
โอเวนกับโรเจอร์ยืนขวางเต็มที่
รูนนี่ไม่กล้าฝ่าทั้งสองคนตามไป ได้แต่ถอยไปยืนกระฟัดกระเฟียด “ถือว่าพวกมากกว่าเหรอนังชะนีหน้าวอก”
แอนนาเดินตามเจ้านายไป
เมษาไม่สนใจคู่กรณีเลย เธอนั่งลงถอดรองเท้าออก
มาร์คัสก้มลงถอดรองเท้าให้
“อุ๊ย บอสไม่ต้อง” เมษาตกใจรีบบอก
มาร์คัสไม่สนใจท่าทีห้ามปราม เขาถอดรองเท้าให้แล้วก็หยิบรองเท้าคู่เดิมมาสวมให้
“บอสคะ ฉันใส่เองได้ค่ะ” เมษาบอกพยายามจะดึงขาออกจากอุ้งมือนุ่ม
มาร์คัสจ้องหน้าเมษา “เป็นเด็กดีนะ อยู่นิ่งๆ ซิ”
เมษาอยากจะหดขากลับ แต่ก็ถูกสายตาคู่นั้นสะกดเอาไว้
มาร์คัสบรรจงสวมรองเท้าให้ แล้วก็ลุกขึ้นยืน เขาชี้ไปที่รองเท้าคู่ที่สามที่หญิงสาวได้ลองสวม แล้วก็สั่งแอนนาว่า “เอาคู่นี้”
“ค่ะบอส” แอนนารับคำสั่งแล้วก็หันไปบอกพนักงานขาย
พนักงานขายอีกคนรีบเข้าไปหยิบรองเท้ามาโดยไม่ต้องรอให้สาวฝรั่งบอก “จ่ายเป็นเครดิตการ์ดหรือเงินสดคะ?”
“เครดิตการ์ดค่ะ” แอนนาตอบแล้วก็เดินตามพนักงานขายไปจ่ายเงิน
ผู้จัดการมองลูกค้าแล้วก็หันไปพูดกับสาวสองว่า “ถ้าคุณยังโวยวายอยู่อย่างนี้ ผมคงต้องเรียกรปภ.มาเชิญคุณออกไปแล้วล่ะครับคุณผู้หญิง”
“นี่แก กล้าไล่ฉันเหรอย่ะ!” รูนนี่โวยวาย
ผู้จัดการจึงหันไปสั่งพนักงานว่า “โทรตามรปภ.”
“ค่ะผู้จัดการ” พนักงานรีบโทรเรียกรปภ.ทันที
สาวสองโมโหจัด “คอยดูนะ ฉันจะไม่มาเหยียบร้านนี้อีกเลย ไอ้ร้านเฮงซวย ไป แม็กกี้”
รูนนี่สะบัดหน้าเดินตึงๆ ออกจากร้านไป แม็กกี้รีบตามไป
ผู้จัดการร้านพ่นลมหายใจแล้วก็สั่งพนักงานว่า “รีบทำความสะอาดซิ”
“ค่ะผู้จัดการ” พนักงานรีบเข้าไปทำความสะอาด
ผู้จัดการหันไปก้มหัวให้สองฝรั่งที่ยืนขวางอย่างเหนียวแน่น “ผมขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ ครับ”
แล้วเขาก็เดินผ่านทั้งสองคนไป โค้งคำนับลูกค้า “ผมขอโทษครับที่ต้องเจอเหตุการณ์เมื่อสักครู่นี้ ขอโทษจริงๆ ครับ”
มาร์คัสหันไปมอง “ไม่เป็นไร”
แอนนาหิ้วถุงใส่รองเท้าเดินกลับไปหาเจ้านาย “โอเค เราจะไปไหนต่อคะ?”
“กลับโรงแรม” มาร์คัสสั่งแล้วก็หันไปยื่นมือให้เมษา
เมษามองมือนั้น “ขอบคุณค่ะ”
แต่เธอก็ไม่จับมือเขา ดีดตัวลุกขึ้นยืนอย่างกระฉับกระเฉง
มาร์คัสหดมือกลับสีหน้าเรียบเฉย เขาเดินนำหน้าออกจากร้านไป
โรเจอร์รีบเดินตามไป
แอนนาขยับเข้าไปคล้องแขนเมษาให้เดินไปด้วยกัน “ฉันคิดว่าเขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ มาชนคุณแล้วยังจะมาโวยวายอีก”
เมษายิ้ม “อย่าไปสนใจเลย”
โอเวนเดินปิดท้าย
พนักงานขายพนมมือไหว้ลูกค้า “ขอบพระคุณค่ะ”
เมื่อลูกค้าออกไปแล้ว พนักงานขายก็กระซิบคุยกันว่า “แหมนังกระเทยบ้านั่นไม่น่าโผล่มาเลยอ่ะ ดูซิเลยขายได้คู่เดียวเอง”
“นั่นซิ แต่ฉันอิจฉาผู้หญิงคนนั้นจัง แฟนหล่อๆ รวยๆ เมื่อไหร่จะมีแบบนั้นบ้างน้อ?”
“เอ้าๆ มัวแต่ยืนคุยกันอยู่นั้นแหละ” ผู้จัดการดุลูกน้อง
เมื่อกลับถึงโรงแรม แอนนาก็พาเมษาไปสปา จัดคอร์สเสริมความงามชุดใหญ่ตั้งแต่หัวจรดเท้า
ส่วนมาร์คัสก็ไปเดินเลือกของบางอย่างกับโอเวนและโรเจอร์ภายในพลาซ่าของโรงแรม หลังจากเลือกซื้อของได้แล้วก็พากันกลับห้องพัก
เมษาส่งไลน์บอกแม่ว่าคืนนี้จะกลับดึก เพราะต้องไปงานเลี้ยงกับเจ้านาย
มาริสาอ่านข้อความแล้วก็ส่งสติ๊กเกอร์ตอบ
ภายในสปา พนักงานกำลังตัดแต่งเล็บมือเล็บเท้าให้ลูกค้าสาวทั้งสองคน
เมษาได้แต่คิดว่า แค่แต่งตัวไปงานเลี้ยงแค่นี้ต้องเล่นใหญ่เบอร์นี้เลยเหรอ ทั้งขัดหน้านวดหน้า ขัดผิดนวดตัว ทำเล็บ อะไรจะอลังการงานสร้างขนาดนี้…
สองสาวใช้เวลาอยู่ในสปาถึงสี่ชั่วโมงจึงจบคอร์สเสริมความงาม หลังจากนั้นแอนนาก็พาเมษากลับไปที่ห้องพักของตัวเอง
“เอาล่ะถึงห้องแสนรักแล้ว” แอนนาเปิดประตูห้องพักแล้วก็พาเมษาเข้าห้อง “คุณไปใส่ชุดนี้นะ”
“โอเค” เมษารับชุดเดรสแสนแพงมาถือไว้แล้วก็เดินเข้าไปเปลี่ยนชุดภายในห้องน้ำ
เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น แอนนาเดินไปเปิดประตู สามหนุ่มยืนออกันอยู่หน้าประตู
“ทุกอย่างเรียบร้อยไหม?” โอเวนถาม
“เพอร์เฟค” แอนนาตอบแล้วก็หมุนตัวเดินเข้าห้อง
สามหนุ่มเดินตามเข้ามา
โอเวนวางกล่องกำมะหยี่ลงบนโต๊ะกระจก
แอนนาเดินไปหยิบกระเป๋าเครื่องสำอางออกมา เปิดวางเรียงราย แล้วเธอก็เดินเข้าห้องนอนไปเลือกชุดเดรสที่จะใส่ไปงานคืนนี้
เมษาเดินออกมาจากห้องน้ำเห็นสามหนุ่มนั่งอยู่ในห้องรับแขกก็ชะงักไป
มาร์คัสกวักมือ “มานี่ซิ”
เมษาเดินไปหาอย่างงงๆ…มีไรอีกหว่า?
“มานั่งนี่” มาร์คัสชี้ไปที่เก้าอี้
เมษาเดินไปนั่งอย่างงงๆ แล้วโอเวนกับโรเจอร์ก็ขยับเข้ามา หยิบแปรงหวีผมกับไดร์เป่าผมตั้งท่า
เมษาหันไปมองอย่างงงๆ “เอ่อ…พวกคุณจะทำอะไรคะ?”
“เวลคัม ทู โอเวนแอนด์โรเจอร์ ซาลอน” สองหนุ่มพูดพร้อมกัน
เมษาหน้าเหวอ อ้าปากค้าง “ห๊ะ!”
โอเวนกับโรเจอร์ไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบผ้าคลุมไหล่แบบที่ใช้ในร้านเสริมสวยคลุมลงบนไหล่บอบบาง แล้วลงมือจัดแต่งทรงผมให้หญิงสาว
เมษาได้แต่เหลือบมองอย่างอึ้งๆ “นี่มันอะไรกันคะบอส?”
มาร์คัสนั่งลงมองสองหนุ่มช่วยกันทำผม
จากท่าทางของทั้งสองเมษาคิดได้แค่อย่างเดียวว่า…มืออาชีพชัดๆ
“วางใจได้เมษา สองคนนี้เคยเป็นช่างเสริมสวยมาก่อน” มาร์คัสพูด “โอเวนกับโรเจอร์เคยได้รับรางวัลที่ 1 ในงานประกวดระดับนานาชาติมาแล้วหลายครั้ง ตอนนี้พวกเขาเป็นบอสของ……….น่ะ”
เมษาได้ยินชื่อร้านก็ตาโต เพราะเป็นร้านเสริมสวยแบรนด์ดังมีสาขาทั่วโลก ไม่น่าเชื่อนี่เธอกำลังถูกช่างระดับตำนานทำผมให้อยู่เหรอ? อร๊ายยยยยย…
ครึ่งชั่วโมงต่อมาสองหนุ่มก็วางแปรงหวีผมกับไดร์เป่าผมลง “โอเค เพอร์เฟค”
มาร์คัสลุกขึ้นยืนเดินเข้าไปมองใกล้ๆ แล้วก็ชูนิ้วให้สองหนุ่ม “เพอร์เฟค”
เมษาได้แต่มองสามหนุ่มอย่างอึ้งๆ อยากจะลุกไปส่องกระจกแทบแย่
“เมษามานั่งนี่ซิ” มาร์คัสชี้ไปที่โซฟา
“คะ?” เมษาลุกไปนั่งอย่างงงๆ…จะทำไรอีกล่ะหว่า?
แอนนาเดินออกมาจากห้องนอน แล้วก็นั่งลงที่เก้าอี้ตัวที่เมษาเพิ่งลุกไป
โรเจอร์หยิบผ้าคลุมไหล่มาคลุมให้แอนนา แล้วก็หยิบแปรงกับไดร์เป่าผมขึ้นมาลงมือจัดการทำผมให้รองเลขา โอเวนก็ช่วยอีกคน
“ขอบคุณุค่ะบอส ขอบคุณค่ะโรเจอร์” แอนนาพูดกับสองหนุ่มแล้วก็นั่งนิ่งอย่างคุ้นเคย
มาร์คัสเดินไปนั่งข้างๆ เมษาแล้วก็หยิบหลอดเซรั่มบำรุงผิวขึ้นมา เขาบีบเซรั่มออกมา แล้วก็แตะลงบนผิวหน้าของเมษา
เมษาผงะเอนตัวหนี “เอ่อ…”
“อย่าขยับ” มาร์คัสสั่งแล้วก็ยื่นมือไปแตะเซรั่มบนผิวหน้าเนียน
เมษาได้แต่มองเขาอย่างงงๆ
นิ้วยาวนุ่มค่อยๆ เกลี่ยเซรั่มไปทั่วผิวหน้าอย่างแผ่วเบา พอลงเซรั่มเสร็จแล้วมาร์คัสก็หันไปเลือกครีมรองพื้น
ท่าทางที่หยิบจับเครื่องสำอางบอกได้ว่าเขามีความคุ้นเคยกับเครื่องสำอางเหล่านี้มากทีเดียว
เขาหยิบครีมรองพื้นบีบเนื้อครีมออกมา แล้วค่อยๆ บรรจงแต้มลงบนผิวเนียน
“บอสแต่งหน้าเป็นด้วยเหรอคะ?” เมษาถามเหมือนเห็นสิ่งมหัศจรรย์
“เป็นซิ เชื่อใจผมนะ โอเค? ผมเนี่ยมืออาชีพเลยล่ะ เคยช่วยโอเวนทำงานที่ร้านด้วยนะ” มาร์คัสบอก
เมษาได้แต่มองอย่างอึ้งๆ
หลังจากทำผมให้แอนนาเสร็จแล้ว โอเวนก็ลงมือแต่งหน้าให้รองเลขาเอง
โรเจอร์กระซิบกับโอเวนแล้วก็เดินออกจากห้องไป